|
มนุษย์ทุกคนเกิดมาต่างเคยทำผิด เพียงแต่โลกนี้ขาดแคลนคนให้อภัย
|
| ความผิดครั้งเดียวลบล้างความดีร้อยครั้ง สมควรหรือไม่
|
| ฉะนั้นแม้ความผิดครั้งเดียวจะเป็นความผิดที่ใหญ่กว่าสิ่งที่เขาทำดีร้อยครั้งนั้น |
| เราก็ยังต้องมีใจกว้างพร้อมที่จะอภัย |
| ถ้าเราไม่รู้จักอภัยคนอื่นแล้วคนอื่นจะอภัยตัวเราได้อย่างไร |
บุคคลใด ผูกเวรว่า ผู้นี้ได้ด่าเรา ได้ตีเรา เวรของผู้นั้น ย่อมไม่ระงับลงได้
|
|
ส่วนบุคคลใด มิได้ผูกเวรไว้เช่นนั้น เวรของผู้นั้นย่อมระงับลง
|
|
ดังนั้น บัณฑิตจึงไม่ควรก่อเวร ไม่ควรผูกเวร เพื่อจะได้ระงับเวรทั้งในปัจจุบันและอนาคต
|